Leila Marinova* heeft binnenkort een functioneringsgesprek met haar werkgever. De afgelopen tijd heeft haar werkgever haar meerdere keren aangesproken op zaken waar hij niet tevreden over was. Het aanstaande gesprek maakt haar daarom zenuwachtig. Ze verwacht dat het een moeilijk gesprek wordt en is bang dat ze door de spanning niet goed zal kunnen luisteren. Om het gesprek later rustig terug te kunnen horen, overweegt ze het op te nemen met haar mobiele telefoon. Ze vraagt zich af of dat eigenlijk wel mag. Ze besluit advies te vragen en belt met FBZ Rechtshulp. Dan komt ze in contact met arbeidsjurist Annette Borgers.

Borgers begrijpt de zorgen van [naam fictief]. Door spanning en emoties kan het lastig zijn om alles goed te onthouden. Een opname helpt om het gesprek later rustig terug te luisteren en gemaakte afspraken vast te leggen. Mocht de werkgever zich daar niet aan houden, dan kan zo’n opname als bewijs dienen.

Mag je een gesprek opnemen?

Volgens Borgers is het opnemen van een gesprek toegestaan, zolang je zelf aan dat gesprek deelneemt. “Het is niet strafbaar om een gesprek op te nemen waarbij je zelf aanwezig bent. Je hoeft dit ook niet vooraf te melden.” Wel geldt een belangrijke beperking: “Je mag geen gesprekken opnemen waarbij je zelf geen gesprekspartner bent.” Ook wijst Borgers op het gebruik van de opname. “De opname is bedoeld voor eigen gebruik. Delen met anderen is in principe niet toegestaan, tenzij iedereen die aan het gesprek deelnam daar vooraf toestemming voor heeft gegeven.”

Moet je het vooraf vertellen?

Leila vraagt zich af of ze haar werkgever moet laten weten dat ze het gesprek opneemt. Borgers is daar duidelijk over: “Je bent niet verplicht om vooraf te melden dat je het gesprek opneemt.” Wordt er aan het begin van het gesprek expliciet naar gevraagd, dan moet je wel eerlijk zijn. “In dat geval dien je aan te geven dat je inderdaad van plan bent het gesprek op te nemen.”

Zijn er risico’s voor de werknemer?

Hoewel het opnemen van een gesprek is toegestaan, zitten er ook risico’s aan. Borgers legt uit dat rechters hier in eerdere uitspraken kritisch naar hebben gekeken. “De rechter heeft meerdere keren geoordeeld dat het heimelijk opnemen van gesprekken kan worden gezien als een blijk van wantrouwen richting de werkgever. Dat kan de arbeidsverhouding verder onder druk zetten.”

Volgens Borgers is het daarom belangrijk dat Leila een zorgvuldige afweging maakt. “Je zult zelf moeten inschatten of het verstandig is om het gesprek zonder medeweten van je werkgever op te nemen, of dat je vooraf aangeeft waarom je dit wilt doen.” Leila is opgelucht dat ze nu een goed beeld heeft van de voor- en nadelen van het opnemen van een gesprek met haar werkgever.

Namen van cliënten in deze rubriek zijn fictief in verband met de privacy van de cliënt.