Hoewel het goed is dat het kabinet nadruk legt op preventie en passende zorg, krijgen zorgverzekeraars in de uitvoering een te grote rol. Dat gaat ten koste van het vertrouwen en de autonomie van zorgprofessionals. Dat zegt FBZ in reactie op het coalitieakkoord.   

Het coalitieakkoord borduurt voort op eerder afgesloten zorgakkoorden als het Aanvullend Zorg- en Welzijnsakkoord (AZWA) en het Hoofdlijnenakkoord Ouderenzorg (HLO). Zo maken de coalitiepartijen een kanteling naar preventie en passende zorg. Dat is een positieve ontwikkeling, vindt FBZ-voorzitter Milena Babović: “Het vorige kabinet verwachtte wonderen van AI en vermindering van de regeldruk. Hoewel het goed is om daarnaar te kijken, gaat dat op korte termijn nooit genoeg opleveren om het arbeidsmarkttekort in te dammen. Het is winst dat dit kabinet kiest voor passende zorg als norm.”

Te grote rol zorgverzekeraars

FBZ maakt zich daarbij wel zorgen over de sturende rol die het kabinet neerlegt bij zorgverzekeraars. Babović: “Passende zorg betekent wat ons betreft dat de zorgprofessional en patiënt samen kijken of een behandeling wel of niet gewenst is. Daarbij gaat het om het toevoegen van waarde. Als verzekeraars zich daarmee gaan bemoeien, zal het in eerste plaats gaan om het reduceren van kosten. Daarmee raak je de autonomie van zorgprofessionals om te kiezen voor de best passende behandeling.”

Geen concurrerende arbeidsvoorwaarden

Ook mist FBZ in het coalitieakkoord extra geld voor arbeidsvoorwaarden in de zorg. Terwijl dat hard nodig is om de loonkloof van de middelste loongroepen in de zorg met andere sectoren te dichten. “Alle zorgprofessionals verdienen arbeidsvoorwaarden die minimaal concurrerend zijn met werk in andere sectoren. Alleen zo kunnen we de zorg aantrekkelijk houden en de uitstroom van zorgprofessionals tegengaan”, zegt Babović.

Maatschappelijke dialoog nodig

Verder begrijp FBZ dat het kabinet keuzes wil maken over de toekomst van de zorg en welke zorg we straks nog kunnen of moeten leveren. Daar moet wel een maatschappelijk dialoog aan vooraf gaan. Ook die verantwoordelijkheid legt het kabinet nu te veel neer bij zorgverzekeraars. Babović: “Die keuzes zijn noodzakelijk, niet alleen vanuit financiën, maar vooral omdat we straks simpelweg de mensen niet hebben om alle zorg te blijven leveren. Maar die keuzes moet je maken via een maatschappelijke dialoog met de samenleving, en niet laten aan de partijen die enkel sturen op financiën.”

In haar manifest riep FBZ al eerder op tot zo’n maatschappelijke dialoog. Babović herhaalt die oproep graag: “Alleen zo kom je tot keuzes met een breed draagvlak en dat heeft dit kabinet nodig om stappen te kunnen maken.”