De zorgsector staat op een kantelpunt. Om toekomstbestendig te blijven, moet de zorg veranderen. In 2024 organiseerde FBZ daarom drie dialoogsessies en een groot slotdebat over de toekomst van de zorg. De sessies leidden tot concrete ideeën, die we op 27 mei 2025 aanbieden in een manifest aan politiek Den Haag. In aanloop naar het verschijnen van ons manifest schrijft FBZ-voorzitter Maarten Faas een serie van vier blogs, waarin we alvast een inkijkje geven in de aanbevelingen. Lees hier de vierde en laatste blog.
Zorgprofessionals verdienen vertrouwen en erkenning
De zorgsector staat onder druk. Dat is een realiteit die zorgprofessionals maar ook veel patiënten nu al dagelijks ervaren. De uitdagingen zijn groot en de toekomst vraagt om keuzes. Daarom deed ik namens FBZ in mijn eerste blog een oproep aan het kabinet om een brede maatschappelijke dialoog te starten over wat we van de zorg mogen en kunnen verwachten. In deze vierde en laatste blog wil ik ingaan op de logische vervolgstap: welke onderwerpen moeten in die dialoog aan bod komen en wat moet er veranderen?
Durf te investeren
Zorgprofessionals zijn daarover duidelijk: de zorg is alleen toekomstbestendig als we durven investeren in de mensen die haar dagelijks draaiende houden. Zorgprofessionals moeten niet alleen worden gehoord, maar ook daadwerkelijk invloed krijgen op de beslissingen die hun werk en onze zorg raken. Dit kwam naar voren in alle dialoogsessies die FBZ vorig jaar heeft georganiseerd tussen onze leden en vertegenwoordigers van brancheorganisaties, werkgevers en patiëntenorganisaties.
Zorgprofessionals zijn gedreven mensen met een groot zorghart, maar die toewijding kan alleen blijven bestaan als zij ook de ruimte krijgen om hun werk op een professionele en autonome manier uit te voeren. Erkenning, vertrouwen, begeleiding en inspraak zijn daarbij essentieel. Dit is een basisvoorwaarde voor een goed functionerende zorgsector.
Kansen
Er liggen kansen om dat vertrouwen tastbaar te maken. Bijvoorbeeld door zorgprofessionals wettelijk recht te geven op begeleiding en scholing, en door hen de tijd en ruimte te bieden om inspraakorganen op te zetten binnen hun instelling. Daarnaast moet zeggenschap een integraal onderdeel worden van alle zorgopleidingen. Zo leren toekomstige zorgprofessionals al vroeg hoe zij hun invloed kunnen laten gelden en creëren we een generatie die niet alleen voor patiënten zorgt, maar die ook bouwt aan de toekomst van het vak.
Actie
Maar die stappen kunnen niet los worden gezien van het grotere plaatje. De brede maatschappelijke dialoog moet verder gaan dan alleen praktische oplossingen. Het moet ook gaan over wat wij als samenleving willen en (kunnen) verwachten van de zorg. Moeten we alle zorg wel blijven leveren? Hoe maken we mensen daarvan bewust? Welke rol moet preventie spelen en wat wordt daarbij verwacht van zowel zorgprofessional als patiënt/cliënt? Dát zijn de cruciale vragen die prioriteit verdienen en actie vereisen. Niet over een paar jaar, maar nu.
Uitnodiging
Dit is mijn laatste blog van een reeks waarin ik heb gepleit voor een sterke, toekomstbestendige zorgsector waarin mensen met trots en plezier kunnen werken. Dat begint bij het erkennen van de waarde van zorgprofessionals. Laten we samen blijven bouwen aan een sector waarin zij de erkenning, het vertrouwen en de inspraak krijgen die zij verdienen. Want alleen dan kunnen we de zorg bieden die iedereen nodig heeft. Dit is geen afsluiting, maar een uitnodiging om samen verder in gesprek te gaan.
